IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 I'm not gonna die!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: I'm not gonna die!   za nov 28, 2015 8:26 pm

Alles was vaag en uit balans. Niet in de wereld leek echt te zijn. Zelfs de geluiden om hem heen waren vaag en klonken van ver. De geur in zijn neus was wel kraak helder. Hij was buiten en in zijn bek proefde hij iets van leer. Zachtjes hoorde hij af en toe geklik, maar dat kwam van dat ding wat hij in zijn muil droeg. Waar was hij, wie was hij en wat was er met zijn lichaam aan de hand? Hoe lang rende hij al? De bos geur dreef hem tegemoet en Syrax stopte bij een boom en dwong zichzelf om recht te gaan staan. Zijn poten waren wit en ze veranderde vaag terug naar een meer menselijke kleur. Wat was er toch met hem loos? Half zwalkend stond hij daar zwaar hijgend tegen een boom aan te leunen. Het leer viel uit zijn mond en hij hoorde hoe een dof geluid aangaf dat er iets gevallen was. Trillend over zijn gehele lichaam bukte de jongen zich en raakte een zwart leren schede op dat het huisje was van een katana. Hij herkende het ergens van, maar waar van? Alles was nog vaag en onbegrepen. Pas toen zijn ademhaling weer redelijk was duwde hij zich bij de boom vandaan en begon verder te lopen. Waar was hij? Syrax hoorde opnieuw iets tikken en voelde iets kouds om zijn nek. Wat was dit nu weer? Rustig pakte de wit harige jongen een klein plaatje van zijn borst en las er iets op. "Syrax?"Was dit zijn naam of wat betekende het? Wat was zijn eigen naam? Syrax schudden zijn hoofd en verloor bijna zijn evenwicht en botste tegen een andere boom aan. 'Ugh!' klonk een korte kreun en hij duwde zich opnieuw weg van de boom. Zijn lichaam trilde nog steeds, maar met enige moeite trok hij het rare plaatje over zijn hoofd heen en zag een klein konijnen hol, of wat voor gat was het? Samen met de ketting duwde hij het ding zo diep als Syrax kon in het hol en duwde het dicht met zijn vrije hand toen hij die weer uit het gat had getrokken en stond weer op. Waar moest hij naar toe? Niet daar waar Syrax vandaan kwam tenminste. Of was dat een droom geweest??? Syrax stapte verder en hoorde in de verte iets dat op water leek. Geweldig hij had vreselijke dorst en die kou aan zijn voeten was ook niet lekker. Nog voor Syrax bij het water aan kwam voelde hij hoe zijn voeten hem in de steek lieten en wilde blijven staan. Syrax zakte door zijn benen heen en landen op handen en knieën. Hij wilde wat drinken, misschien dat hij zich dan wat beter voelde? Kruipend met de katana in de schede en in zijn rechterhand kroop Syrax dichterbij, maar zijn zicht werd alleen maar slechter. Verwoed wreef hij erin met zijn vrije hand, maar niets hielp meer. Van pure uitputting verloor hij de controle over zijn lichaam en zakte Syrax tegen de grond nog net aan de oever bleef hij daar stilletjes liggen. Niet door hebbende dat er nog iemand in de buurt rond liep.

(526 Woorden) XD Zale
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 38

Character sheet
Leeftijd: 21
Partner: In fact, I was afraid of loneliness anytime
Quote: Some people decide that it's better to be hurt, than to be alone

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   zo nov 29, 2015 5:42 pm

Voor zijn blauwe ogen vielen de roze bloesemblaadjes een voor een naar de grond. Sierlijk dwarrelde ze op de wind voor ze de grond eindigde. De bomen begonnen stuk voor stuk hun bloesem te verlaten. Een van de nadelen van de herfst. De kleuren van de bomen wisselde. De bloesembomen werden kaal, de andere bomen kregen rode, oranje en gele bladeren voor deze uiteindelijk ook de bomen verlieten. Zale hurkte neer aan de rand van het meer. Zijn hand liet hij door het water gaan en viste zo enkele roze blaadjes uit het blauwe geheel. Kort keek hij naar de doorweekte blaadjes voor hij zijn hand weer het water in liet glijden zodat de blaadjes los lieten en zich over het meer verspreidde. Zodra hij weer rechtop stond liet hij zijn ogen langs de gehele oever van het meer glijden. Een heel eind verderop leek iets te liggen. In een rustig pasje begon hij te lopen in de richting van het voorwerp. Hoe dichterbij hij kwam hoe groter het ding werd. Het nam langzamerhand steeds meer de vorm aan van een mens. En ja hoor, een jongen lag er op de grond. Het leek er niet op dat hij gewoon even was gaan liggen. Zale zette een sprintje in richting van het persoon dat op de grond lag. Het was een jongen en duidelijk nog jong. Zale had hem nog nooit eerder gezien maar hij zag er niet geweldig goed uit. Zodra hij bij de jongen aan kwam hurkte hij naast hem neer. Zijn hand zette hij op de schouder van de jongen en begon schudde hem licht op en neer. "Hey, gaat het?"

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   zo nov 29, 2015 10:45 pm

Pijn gierde nog steeds door zijn lichaam heen, al voelde Syrax het momenteel even niet. Hij zonk steeds dieper weg in het duister dat hem omhulde. Wat gebeurde er toch allemaal met hem? De dingen die hij ooit gekend had wat waren die ook al weer? Alles was zo vaag en ver weg of ver gegrepen... Zijn ogen waren gesloten en het horen van aan stormende voetstappen klonken hol en van ver net als het eerder had gedaan, maar toch leken ze nu dichterbij te komen? Syrax raakte licht in paniek, maar hij kon weinig uit richten in hoe hij er nu aan toe was. Niemand leek zich nog om hem te bekommeren. Maar ineens kwamen die beelden van die witte figuren die hem prikte naar voren als een vaag beeld als in een droom. Toch overwon de angst het en door de aanraking aan zijn schouder en het lichte geschud kreunde Syrax eerst voor hij zijn ogen opende. Er zat iemand gehurkt naast hem, maar door alle verwarring reageerde hij op instinkt en rolde eerst half om en kroop bij de jongen vandaan, maar miste de grond ineens en zakte in het water. Zijn zicht was al wat beter, van dichtbij had hij nog scherp kunnen zien, maar hoe verder hij weg van die persoon ging des te vager het beeld werd. Met een luide plons landen Syrax achterwaarts in het water. Geschrokken bleef hij daar half in het water liggen. Door de plotselinge kou werd hij wat helderder in zijn hoofd, maar echt veel begreep hij er nog niet van. Sy schudden zijn nat geworden hoofd en wreef met zijn vrije hand in zijn ogen. Zijn blikveld werd weer normaal en hij zag een blauw harige jonge man naar hem kijken. 'Niet echt, waar ben ik eigenlijk?!' zijn eerste woorden waren nog klein en bang uit gesproken, maar die laatste woorden kwamen er vragend en haast boos uit, alsof die gozer de schuldige was die hem zo in verwarring had gebracht, maar bij het merken van zijn eigen woorden kon hij zich niet anders dan enkel verontschuldigen. 'Sorry, ik wilde niet boos klinken, maar ik weet echt niet waar ik ben...' Hij draaide zijn blik weg en probeerde op te staan maar zijn natte kleding trokken hem nog harder omlaag.

_________________


I will not bow for my enemies! For the Pack and for my friends, I fight to the end.
Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 38

Character sheet
Leeftijd: 21
Partner: In fact, I was afraid of loneliness anytime
Quote: Some people decide that it's better to be hurt, than to be alone

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   wo dec 02, 2015 4:50 pm

Langzaam werden de ogen van de jongen geopend. Het feit dat hij zo snel bij kwam had Zale wat opluchting gebracht. Daar hoefde hij zich in ieder geval geen zorgen meer over te maken. Nu kwam alleen nog dat hij zo waarschijnlijk alles over de wereld moest gaan uitleggen aan de jongen. Iedereen die hier 'geboren' werd op de manier van dat je ineens ergens wakker werd, was vrijwel al zijn herinneringen kwijt. Sommigen wisten letterlijk niets meer, anderen wisten nog een klein beetje. Zale had hem nog nooit gezien, nog leek het er op dat hij van een andere groep was. De witharige leek echter van hem te schrikken waardoor die binnen enkele secondes lag de jongen daarom ook in het water. Het was op zich wel een leuk gezicht, hij moest dan ook lichtelijk moeite doen om niet te gaan lachen. 'Niet echt, waar ben ik eigenlijk?!' Hoewel de eerste woorden van de zin wat hulpeloos klonken was de rest eerder op een geïrriteerde toon. 'Sorry, ik wilde niet boos klinken, maar ik weet echt niet waar ik ben...' Excuseerde de jongen zich waarna hij weg keek. Een poging tot opstaan werd duidelijk belemmerd door het gewicht van zijn doorweekte kleding. Zale liep naar de rand van het water en stak behulpzaam zijn hand uit. Het zou makkelijker gaan als hij hem omhoog kon trekken. "Welkom in het gebied van Aqua, ik ben Zale." Zei hij met een vriendelijke glimlach op zijn gezicht. "Je weet waarschijnlijk bijna niets meer, herinner je je naam?" Vervolgde de jongen met het lavendelkleurige haar op een rustige toon. Het was belangrijk om niet te druk te doen bij mensen die amper een idee hadden wat er allemaal aan de hand was.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   wo dec 02, 2015 11:57 pm

De jonge man die duidelijk een paar jaar ouder dan hem was stak zijn hand uit toen hij zag dat Syrax niet gelijk omhoog kwam. Even keek hij naar die uit gestoken kans, maar besloot hem toch aan te nemen. Hij was dus in een gebied dat deze jongen Aqua noemde? Maar omdat Sy de boel nog niet geheel vertrouwde duwde hij voor de zekerheid de schede van zijn katana tussen hemzelf en tegen de schouder die niet in gebruik was van de jonge man. Zo voorkwam Syrax dat die hoe vriendelijk de jongen ook deed hem niet meteen pijn kon doen als dat al zijn intentie was natuurlijk, maar na die vreemde ervaring voor hij aan het rennen was geslagen wilde Syrax niet nog eens meemaken. Syrax trok zich op en liet de hand los waarna hij de schede weer van de jongen haalde. Het was geen bedreiging, maar eerder een zelf beschermende actie geweest. Met trage passen kwam hij via het water naar de kan en trok zich met enige moeite aan de wal. Hoe laag het ook was, hij was niet op zijn best, maar de woorden van de jonge man die zich Zale noemde kwamen wel binnen en klonken gewoon nu en niet meer zo ver weg. Even wankelde Syrax, maar gebruikte de katana als een soort hou vast om te kunnen blijven staan. Zijn ogen waren nog wantrouwend, maar dat was zo gek ook nog niet. Hij kende nog de jongen nog het gebied van Aqua zoals Zale het noemde. Maar de woorden van dat hij zich waarschijnlijk niets meer herinnerde verontrusten hem. 'Wat bedoel je daarmee?!' vroeg hij en keek Zale scherp aan. Wat bedoelde hij daar nu weer mee? Maar nu hij zijn gedachten na ging over hoe hij heten viel het kwartje, maar hij liet niets merken. 'Mijn naam is Syrax.' Zijn enigste herinnering van een mogelijke naam viel op die van het plaatje dat Sy rond zijn hals had gedragen, maar hoe hij echt heten wist Syrax niet, maar kon zich er maar beter bij neer leggen. Hij probeerde verder zijn herinneringen naar voren te halen, maar er bleef niet meer dan wat hij als een boze droom dacht te hebben gedroomd. Er volgde een golf van stekende hoofd pijn die zijn al trillende lichaam opnieuw naar de grond dwong. Zijn rechter hand bleef om het gevest geklemd en zijn linker hand hield hij voor zijn linker oog met een kreun die hij liever verdoezeld had, maar wat gebeurd was, was gebeurd. Wat de ander ook van hem denken zou. Hij was hier vreemd en zich dan nog zo zwak open stellen. Hij verborg het liever, maar zo als hij er nu aan toe was...

_________________


I will not bow for my enemies! For the Pack and for my friends, I fight to the end.
Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 38

Character sheet
Leeftijd: 21
Partner: In fact, I was afraid of loneliness anytime
Quote: Some people decide that it's better to be hurt, than to be alone

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   vr dec 11, 2015 8:22 pm

Kort vernauwde Zale zijn ogen bij de actie van de jongen. Zoals verwacht deed hij niets en ging het waarschijnlijk gewoon om zelfverdediging. Zodra er wapens in het spel kwamen moest je echter altijd goed opletten, er lopen overal van die gekken rond die plotseling het idee krijgen dat het misschien wel een slim plan is om iemand aan te vallen. 'Wat bedoel je daarmee?!' Bij de woorden van de jongen trok Zale zijn wenkbrauw op. Bedoelde de jongen dat hij wel alles nog wist voor hij hier was beland? De kans was klein, hij had nog nooit van iemand gehoord waarbij dat wel was. 'Mijn naam is Syrax.' Stelde de jongen zich voor waarop hij bevestigend knikte. "Aangenaam Syrax," zei het met een vriendelijke glimlach op zijn gezicht. Zale's ogen werden kort groter toen de jongen ineens ineen zakte. Er klonk een pijnlijke kreun maar de witharige bleef bij zinnen. Zale zei het inmiddels wel genoeg. "Je moet jezelf niet pushen, dat is alleen maar slecht de eerste dagen dat je hier bent." Begon hij waarna hij voor de jongen neerhurkte zodat hij ongeveer op ooghoogte kwam. "Iedereen die hier wakker word in dit gebied is vrijwel al zijn herinneringen kwijt. Dat is dus heel normaal, anderen, onder andere ik, weten niet eens hun eigen naam meer. Er zijn ook mensen die hier geboren worden op de natuurlijke wijze. Ik ga je even de basis uitleg geven trouwens, dus let goed op. Vragen kan je stellen als ik klaar ben met praten, okay? Er zijn vier groepen mensen in dit gebied, opgedeeld in de vier elementen. Vuur, Ignis. Aarde, Terra. Lucht, Aer. En water, Aqua. Jij bent in dit gebied wakker geworden dus jij behoord net zoals ik bij Aqua. Iedere groep heeft zo zijn eigen gebied, ook is er Central. Daar wonen alle groepen door elkaar en is dus ook neutraal gebied. Iedereen hier heeft een menselijke vorm en een wolf vorm. Daartussen kun je wisselen wanneer je wil. Dat was het zo ongeveer wel." Vertelde de jongen met het lavendelkleurige haar aan een stuk door. Hopelijk had hij niet te snel gepraat waardoor een deel niet was aangekomen, dat wilde hem namelijk ook nog wel eens gebeuren.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   za dec 12, 2015 1:47 am

De ander leek bezorgd om hem? Waarom zou een vreemde zich zorgen maken om hem? Hij kende de ander geen eens... Maar zijn woorden waren steunend. Maar toch lichterlijk onbegrijpelijk. Wat bedoelde hij toch met slecht voor de eerste dagen? Syrax trilde als een rietje, maar dwong zichzelf weer op te staan even leek het niet te lukken, maar uiteindelijk stond hij weer. Wel zwaar leunend op de schede van zijn katana. De volgense woorden van de jongen die op zijn hurken was gaan zitten kreeg bijna meteen weer gezeldschap van hem. De uitleg was helder. Vier verschillende groepen die met elementen te maken hadden en dan in hun middelpunt vast een centrale plek waar iedereen kon en mocht komen. Naar toen Zale begon over dat hij ook in een wolf zou kunnen veranderen liet Syrax weer door zijn benen zakken. Dit keer klapte ook de katana op de grond. Hij kon wat? Wisselen als hij dat wilde??? Zulke onzin! Wie geloofde nu zoiets? hij kon het niet geloven. Sy schudden zijn hoofd. Allemaal onzin! 'Leuk sprookje, Ik mag dan nog jong zijn. Maar je hoeft me geen sprookjes te vertellen. Goed misschien leven er mensen op vier of vijf verschillende plekken, maar die onzin over in een wolf te kunnen veranderen... Ugh!!!' een nieuwe pijn golfde door zijn schedel, wat hem ineen deed krimpen en later weer tegen de vlakte liet gaan. Hij had bijna al zijn energie verspild. Syrax kon niets meer dan lichtjes kreunen en languit blijven liggen. Hij was hier nieuw en niets leek op wat het hoorde te zijn, maar wat was normaal????

_________________


I will not bow for my enemies! For the Pack and for my friends, I fight to the end.
Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 38

Character sheet
Leeftijd: 21
Partner: In fact, I was afraid of loneliness anytime
Quote: Some people decide that it's better to be hurt, than to be alone

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   za dec 12, 2015 8:49 pm

De witharige jongen was weer op gestaan maar zakte ergens tijdens Zale's gepraat weer door zijn knieën. De jongen schudde met zijn hoofd. De jongen met het lavendelkleurige haar wist al wel waarover het ging. Het wolven deel wilde veel mensen niet geloven, gewoon omdat het niet logisch was. Als je er een tijdje was, was het allemaal heel normaal. Je moest er dus gewoon eerst even aan wennen. 'Leuk sprookje, Ik mag dan nog jong zijn. Maar je hoeft me geen sprookjes te vertellen. Goed misschien leven er mensen op vier of vijf verschillende plekken, maar die onzin over in een wolf te kunnen veranderen... Ugh!!!' De jongen zakte nogmaals ineen, hij eindigde languit op de grond. Zale zuchtte, dit ging op deze manier echt niet opschieten dus moest hij wat bedenken. De jongen moest zijn rust houden maar hij moest hem ook naar het kamp brengen. Ook zou hem even moeten uitleggen dat het wolven vorm deel geen sprookje was, dat was voor hem alleen makkelijker gezegd dan gedaan. "Luister, jij moet mee naar het kamp voor rust maar ik ga jou niet laten lopen. Dus ik ga je dragen, hopelijk heb je daar geen problemen mee?" Het was altijd slim om het eerst even te zeggen voor je iemand op je rug tilde. Sommige mensen wilde het niet, anderen hadden er een hekel aan. "En het is niet een of ander sprookje, het is de waarheid. Hoe onlogisch het ook mag klinken. Ik kan het je niet voordoen maar iemand in het kamp wel." Vertelde Zale vervolgens tegen de witharige jongen. Als hij nu maar gewoon zou meewerken zou het Zale een hoop moeite schelen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   za dec 12, 2015 9:03 pm

Waarom was hij zo zwak? Syrax snapte er niets van. Eerder had hij nog gerent. Waarvoor? Voor de pijn. Voor zijn vrijheid... Maar dat was toch enkel een droom geweest? Sy hoorde Zale spreken, maar kon er weinig tegen in brengen. Hoe hij er nu aan toe was kwam Syrax nooit ver. Of hij zichzelf nu dwong of niet dat deed er niet meer toe. Nadat Syrax op de rug van Zale hing bleef hij de schede van zijn katana vast houden. Dar de jongen hem droeg prima, maar van zijn katana bleven ze af. Zelfs die witte figuren kregen het niet!!! 'Bull... shit....' kwam het er nog een beetje rebels uit, maar de rest van de zin op de laatste woorden van Zale zonken weg in de vermoeitheid.

_________________


I will not bow for my enemies! For the Pack and for my friends, I fight to the end.
Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 38

Character sheet
Leeftijd: 21
Partner: In fact, I was afraid of loneliness anytime
Quote: Some people decide that it's better to be hurt, than to be alone

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   wo dec 16, 2015 7:37 pm

Zale had er geluk mee dat de witharige jongen met hem mee wilde werken. Daardoor zat hij binnen enkele secondes op zijn rug. Een geluk was dat hij nog jong was en dus niet zo heel zwaar om te dragen. Ook was het kamp niet zo vreselijk ver weg en zouden ze er binnen enkele minuten waarschijnlijk wel aankomen. 'Bull... shit....' Kwam er nog van de jongen die duidelijk uitgeput was en zich al wel wat had gepusht. Er waren meer mensen die vrijwel niets meer konden uit vermoeidheid zodra ze aankwamen. Anderen leken dan weer top fit te zijn. Maar hoe ze überhaupt zomaar hier terecht kwamen bleef natuurlijk de grote vraag. Licht schudde hij met zijn hoofd, het was best normaal om het niet te geloven als je het nog niet had gezien. "Zodra we in het kamp zijn zal iemand het je wel laten zien. Ik kán het je namelijk niet laten zien." Gaf de jongen met het lavendelkleurige haar bloed eerlijk toe. Hij kon niet in zijn wolvenvorm veranderen, of nouja, hij kon het wel maar wilde het liever nooit meer doen.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Soldier
avatar
Man
IC Posts : 32

Character sheet
Leeftijd: 13
Partner: I have no time for that Jibber Jabber
Quote: Just comming to this place.

BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   wo dec 16, 2015 8:06 pm

Hoewel hij liever zelf gelopen had was dit toch wel aangenaam en rustig. Al besefde Syrax maar al te goed dat hij nu over geleverd was aan welke kant de jongen ook op liep. Zale zou hem ook terug kunnen brengen richting die mensen geheel in het wit. Zijn vermoeidheid weg duwend probeerde hij helder te blijven. Zijn ogen stonden echter glazig van de slaap die hem langzaam naar zich toe trok. De woorden klonken weer traag als eerst, maar op de een of andere manier voelde het veilig aan. Toch kon hij het niet laten. 'Als... dit... een... hinder... laag... is... Vermoord... ik... je...' het was dan wel een dreigement van een vermoeid persoon, maar als hij wilde dan kon Syrax als nog vechten. Hoe moeilijk het ook mocht zijn al zou er niet veel van komen in de toestand waar hij nu in verkeerde. Zijn ogen zakte steeds verder dicht tot Syrax sliep. Maar ondanks dat hij sliep hield hij de katana stevig vast.

_________________


I will not bow for my enemies! For the Pack and for my friends, I fight to the end.
Voice
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud


BerichtOnderwerp: Re: I'm not gonna die!   

Terug naar boven Go down
 
I'm not gonna die!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Rigor Mortis :: RIGOR MORTIS :: RPG :: AQUA :: OREISA-
Ga naar: